Zamieszkała w Jaworze, ukończyła szkołę pielęgniarską w Legnicy i po uzyskaniu dyplomu, z nakazu pracy, rozpoczęła pracę na oddziale dziecięcym w Legnicy, gdzie pracowała przez 6 lat. Po zmianie miejsca zamieszkała, podjęła pracę w przychodni Rejonowej w Jaworze, obecnie jest na emeryturze.
Pani Urszula jest mieszkanką naszego miasta od 43 lat. Nie jest politykiem, ani działaczem lecz "zwykłym" mieszkańcem naszego miasta. Nasuwa się pytanie czym sobie zasłużyła na tak zaszczytne wyróżnienie? Nie wszyscy pewnie wiedzą, ale to właśnie Ona, od samego początku angażowała się w ratowanie miejskiego szpitala. Uczestniczyła w proteście mieszkańców na terenie naszej lecznicy, zbierała podpisy mieszkańców pod petycje do Urzędu Marszałkowskiego (zebrała ich ponad 1000), pisała i wysyłała pisma do Starostwa i Województwa. Nie opuściła ani jednej sesji Rady Powiatu, na której poruszane były kwestie dotyczące przyszłości szpitala oraz brała w nich czynny udział, zadając liczne pytania i komentując działania władz powiatowych. Co najważniejsze, robiła to własnej inicjatywy i całkowicie bezinteresownie. Na względzie leżało jej jedynie dobro nas wszystkich, tak więc tych którzy się leczyli, leczą i będą leczyć w naszym szpitalu.
Można zatem stwierdzić, iż to dzięki jej batalii, zostały uratowane miejsca pracy, a mieszkańcy nadal, przez całą dobę, mogli korzystać z usług medycznych oferowanych przez szpital miejski oraz zasięgać porad u znanych im specjalistów. Gdy w kwietniu 2004, na drzwiach szpitala pojawiła się notatka informująca, iż szpital nie udziela bezpłatnych porad oraz usług pielęgniarskich, a pacjenci muszą udać się po nie do oddalonej o kilkanaście kilometrów lecznicy w Legnicy, reakcja p. Urszuli była niemal natychmiastowa. To wystarczyło, by przywrócone zostały darmowe usługi, które funkcjonują w naszym mieście do dnia dzisiejszego. Ponadto, kiedy dotarła do niej informacja, iż karetka reanimacyjna, zakupiona ze środków przekazanych na ten cel przez mieszkańców ziemi jaworskiej, została przekazana do szpitala w Legnicy, znowu podjęła inicjatywę. Zebrała prawie 230 podpisów pod żądaniem zwrotu jaworskiej "erki". Od przekazania pisma do zarządu Pogotowia Ratunkowego w Legnicy minęła niespełna 2 dni i karetka powróciła do naszego miasta.
Pani Urszula zasłużyła się także w maju 2004, kiedy to wzięła czynny udział w ogólnopolskim proteście w obronie praw pacjenta w Warszawie, zabrała również głos z trybuny i przedstawiając się jako mieszkanka Jawora.
Od tamtych wydarzeń minęły ponad 4 lata. Szpital nadal funkcjonuje, w razie potrzeby ludzie mogą zostać poddani hospitalizacji, a Ona w dalszym ciągu interesuje się losami naszej, tak bardzo przecież niezbędnej lecznicy.
Dziś, dużo łatwiej jest "zaistnieć" w społeczeństwie, będąc politykiem, przedsiębiorcą, czy też artystom. Czym mogła się wykazać tak zwyczajna, prostolinijna i szlachetna osoba, jaką zawsze była i nadal jest p. Urszula? Na pozór - wydawać by się mogło - niczym, a jednak w honorowy sposób udowodniła, że własną postawą i zaangażowaniem można wiele zdziałać dla dobra nie tylko siebie, ale także całej społeczności lokalnej.
Nadanie tytułu Honorowego Obywatela Miasta Jawora podjęto uchwałą nr XIV/77/07 z dnia 7.11.2007 r.