Roseto degli Abruzzi
Leży we włoskim regionie Teramo nad Adriatykiem. Liczy 23 tys. mieszkańców. Słynie z turystyki letniej i zimowej. Posiada bardzo dobrze rozbudowaną infrastrukturę turystyczną. W okolicach miasta znajduje się park narodowy i lotnisko. Jest oddalone od Jawora o 1477 km.
Umowa o partnerskiej współpracy została podpisana 11 listopada 2003 r.

zobacz również oficjalną stronę miasta

Niepołomice
położone są 25 km na wschód od centrum Krakowa, w zachodniej części Kotliny Sandomierskiej. Przez teren gminy przebiega droga międzynarodowa, która - wiodąc przez Wrocław, Kraków i Przemyśl - łączy Niemcy z Ukrainą. Niepołomice liczą 8071 mieszkańców. Prawa miejskie otrzymały w 1772 r. Wysoką wartość historyczną posiada wyłożona "kocimi łbami" płyta Rynku, otoczona domami podcieniowymi z XVIII i XIX wieku. Na Rynku stoi kamienna figura Matki Boskiej z 1799 r.
Na terenie całej gminy liczne są przydrożne XVII-wieczne kapliczki.
Na uwagę zasługują: Ratusz wybudowany w 1902 r. - obecna siedziba władz gminnych, Kopiec Grunwaldzki, pomniki przyrody na terenie Puszczy Niepołomickiej, cmentarz żydowski z okresu międzywojennego, cmentarze leśne i miejsca pamięci narodowej z okresu II Wojny Światowej.
O dawnej świetności Niepołomic świadczy również zamek myśliwski z kościołem pod wezwaniem 10 Tysięcy Męczenników, wybudowany w XIV w. na polecenie króla Kazimierza Wielkiego.
Niepołomice jako leżąca w lasach osada stwarzała wspaniałe warunki do wypoczynku i łowiectwa. Za czasów Jagiellonów stała się królewską siedzibą, a zamek - centrum wydarzeń historycznych. Po rozbiorze Polski w 1772 miasto znalazło się pod panowaniem Austrii, a Austriacy zmienili wystrój zamku (m.in. rozebrali drugie piętro), przeznaczając go na koszary. W okresie międzywojennym i powojennym zamek pełnił funkcje obiektu użyteczności publicznej. W 1991 r. stał się własnością Gminy Niepołomice i przystąpiono w nim do kompleksowych prac renowacyjnych. Po wielu remontach i pracach adaptacyjnych królewska siedziba odzyskuje swoją dawną świetność. Przez wieki zamek był rezydencją królów polskich, miejscem zjazdów koronnych; odprawiano tu również sądy i wydawano statuty. Obecnie otwarty jest dla turystów i gości. W zabytkowych wnętrzach organizowane są kongresy, zjazdy, sympozja, narady.
Umowa o partnerskiej współpracy została podpisana 11 listopada 2006 r.


zobacz również oficjalną stronę miasta




Niesky
Jest to nieduże miasto, będące siedzibą władz powiatu Niederschlesien Oberlausitzkreis, położone w południowo-wschodniej części Niemiec i otoczone bogato zalesionymi terenami wrzosowisk i stawów. Liczy 12 tysięcy mieszkańców. Jest oddalone od Jawora o 124 km.
Niesky otrzymało prawa miejskie w 1935 roku. Charakterystycznym elementem miasta są drewniane domy z lat 30-tych. Zostały objęte ochroną, a ich różnorodność z pewnością zasługuje na uwagę. Do najważniejszych zabytków architektonicznych miasta zaliczyć należy objęty ochroną plac Zinzendorfplatz z architekturą w stylu czeskiego baroku. Plac ten jest centralnym punktem miasta, które w 1996 r. otrzymało wyróżnienie za jego zagospodarowanie.Najstarszy dom w mieście - Raschkehaus jest obecnie siedzibą muzeum oraz informacji turystycznej.
Niesky posiada atrakcyjny kompleks basenowy. Na sąsiadujących obiektach sportowych znajdują się korty tenisowe, boiska do koszykówki i siatkówki. Zimą obiekty te służą jako sztuczne lodowiska. Bezpośrednio z obszarem miasta graniczy największy w Saksonii zbiornik wodny Quitzdorf o powierzchni 750 ha. Panują tam idealne warunki do uprawiania wędkarstwa i pływania. To raj dla żeglarzy i miłośników widsurfingu.
W sektorze gospodarczym dominuje produkcja wagonów i konstrukcji stalowych. Miasto położone jest przy drodze federalnej B-115 oraz 10 km od zjazdu z autostrady A-4, dysponuje także połączeniem kolejowym.
Niesky utrzymuje partnerskie kontakty z Holzgerlingen w landzie Baden-Württemberg i z miastem Albert we Francji oraz miejscowością Oelde w landzie Nordrhein-Westfalen.
Umowa o partnerskiej współpracy została podpisana 11 listopada 2001 r.


zobacz również oficjalną stronę miasta

Berdyczów
Miasto w zachodniej części Ukrainy, w obwodzie żytomierskim, liczy 94 tys. mieszkańców (1997). Do 1569 r. był ważnym ośrodkiem handlowym w Wielkim Księstwie Litewskim, następnie przyłączony został do Korony Królestwa Polskiego. Prawa miejskie otrzymał w 1593 r. Od XVIII w. ośrodek kultu maryjnego. W 1793 r. znalazł się w zaborze rosyjskim. W XIX w. znaczący ośrodek handlowo przemysłowy oraz centrum chasydów na Wołyniu (podczas okupacji w latach 1941-1944 Niemcy wymordowali ludność żydowską). W 1850 r. odbył się w Berdyczowie ślub H. de Balzaca z E. Hańską.

W mieście dominuje przemysł maszynowy (m.in. obrabiarki), spożywczy, obuwniczy, meblarski. Jest również wyższa szkoła pedagogiczna. Zabytki: ufortyfikowany zespół klasztorny Karmelitów Bosych (fundacja J. Tyszkiewicza ok. 1630r), kilkakrotnie przebudowany w XVIII w. przez Zawiszów i Radziwiłłów, z późnobarokowym kościołem z poł. XVIII w. (największe sanktuarium maryjne Ukrainy z otoczonym kultem obrazem Matki Bożej z Dzieciątkiem), pałac Radziwiłłów z XVIII/XIX w., cerkiew prawosławna z XIX w.
Umowa o partnerskiej współpracy została podpisana 31 sierpnia 2003 r.


zobacz również oficjalną stronę miasta




Turnov
obecnie niemal 15-tysięczne miasto, został założony ok. 1250 r., pierwsza pisemna wzmianka o nim pochodzi z 1272 r. Położony jest nad rzeką Izerą, w sercu przepięknej krainy geograficznej zwanej Czeskim Rajem (park krajobrazowy założony w 1955 r., powiększony w 2002 r., a w 2005 r. obdarzony statusem Geoparku Unesco). Nieszczęścia, jakie nawiedzały miasto w przeszłości (najazdy obcych wojsk i ogromny pożar), nie zahamowały rozwoju rzemiosł, z których najbardziej rozsławiła Turnov obróbka kamieni szlachetnych i półszlachetnych, a także szklanych imitacji kamieni naturalnych, jakie cieszyły się dużą popularnością zwłaszcza w XVIII i XIX w. Już od XVI w. działało tu wielu szlifierzy, a w 1884 r. otwarto szkołę rzemiosła artystycznego, ukierunkowaną na obróbkę kamienia, metali i wyrób biżuterii.
Tradycja pracy z kamieniem szlachetnym kwitnie w Turnowie po dziś dzień, a miasto słynie na całym świecie z biżuterii z czeskim granatem.
W okolicy miasta znajduje się wiele zamków, oddalonych od niego o zaledwie kilka kilometrów – Hrubý Rohozec, Valdštejn, Sychrov czy Hrubá Skála (górująca nad Hruboskalskim Skalnym Miastem).
W Turnowie znajduje się kilka świątyń, wśród nich również Synagoga, a dominującą budowlą jest gotycki kościół Narodzenia Maryi Panny. Warte odwiedzenia jest powiatowe Muzeum Czeskiego Raju.

Bardziej szczegółowych informacji na temat atrakcji turystycznych miasta i jego okolicy oraz pomocy przy organizacji wycieczki (rezerwacja biletów, informacje o połączeniach kolejowych i autobusowych, przewodnicy) udzieli Miejskie Centrum Informacji Turystycznej, dysponujące bogatym wyborem map, przewodników i innych materiałów promocyjnych.

Umowa o partnerskiej współpracy została podpisana 11 listopada 1999 r.


zobacz również oficjalną stronę miasta